ZDROWIE I POMOC PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA


01-12-2020

Jak zdrowo i dobrze dłużej żyć by nie zwariować…

Teoretycznie każdy z nas od razu odpowie, co nam szkodzi: fast foody, alkohol, papierosy, brak ruchu. Na zdrowy tryb życia składa się: trening, dieta, sen, zdrowie psychiczne, małe i duże nawyki, zachowania i drobiazgi, które składają się w całe nasze życie. Wiadomo: nie chodzi o to, aby żyć idealnie w stu procentach i nie popełniać żadnych błędów, albo wpędzać się w wyrzuty sumienia. Nie wynaleziono jeszcze sposobu, który zapewniłby nam długowieczność, jednak nie musimy zdać się na los. Trzeba wziąć sprawy w swoje ręce. Jeśli chodzi o stan zdrowia, wiele zależy od nas.

Zróżnicowana dieta jest bardzo ważna w życiu każdego człowieka. Odpowiednie proporcje składników odżywczych wynikające zdrowego odżywiania mogą nam pomóc w walce z różnymi chorobami i pomóc nam w utrzymaniu dobrej kondycji fizycznej.

  1. Pijmy dużo wody. Woda wspomaga wiele procesów zachodzących w ludzkim organizmie. Dbajmy o jej obecność w swojej diecie i pijmy minimum 2 litry wody dziennie. Próbujmy ograniczać spożywanie słodkich napojów, napojów gazowanych, a także słodzonej herbaty i kawy.
  2. Spożywajmy kilka mniejszych posiłków dziennie. Nie zapominajmy o śniadaniu. Jedzmy także o stałych porach. Nie napychajmy się przed snem.
  3. Odstawmy słodycze lub znacząco ograniczmy spożycie cukru. Zamiast słodkich, wysoko przetworzonych przekąsek, zróbmy ich lekką alternatywę: sałatki ze świeżych owoców, naturalne jogurty z garścią niesolonych orzechów i pestkami (słonecznika lub dyni) lub wysokiej jakości wieloziarniste, ciemne pieczywo.
  4. Nauczmy się czytać składy na etykietach. Zrezygnujmy ze słonych przekąsek, takich jak chipsy, paluszki i popcorn.
  5. Unikajmy fast-foodów i jedzenia poza domem.
  6. Idźmy na zakupy najedzeni.
  7. Starajmy się unikać stresu i przemęczenia.
  8. Próbujmy regularnie ćwiczyć.
  9. Spacerujemy.
  10. W ciągu dnia odejdźmy na chwilę od monitora i telewizora, przewietrzmy pomieszczenie i zróbmy małą gimnastykę.
  11. Owoce i warzywa to też pyszna przekąska.
  12. Sen jest zbawienny na wszystko – naukowcy twierdzą, że organizm najlepiej regeneruje się między godziną 22 a 6. Starajmy się kłaść do lóżka o tej samej porze.

Dbajmy o swoje organizmy, jedząc świadomie. Spożywanie posiłków to nie tylko przyjemność, ale też odpowiedzialność za nasze zdrowie. Pamiętajcie nawet mały ruch spowoduje lepszą koncentrację i polepszenie nastroju. Niech wiatr i deszcz nie będą przeszkodą na aktywności fizycznej.

Poniżej podaje przepisy na zdrowe drugie śniadanie lub podwieczorek:

   Zielony mleczny koktajl bez odrobiny mleka   

Składniki:

  • 1 większa gruszka,
  • 1 dojrzały banan,
  • 1 mały pęczek pietruszki,
  • garść orzechów nerkowca,

Potrzebujemy blender.

Przygotowanie:

Orzechy wcześniej namoczyć, a następnie wypłukać porządnie pod bieżącą wodą. Zblendować wszystkie składniki na koktajl. Ilość wody – wedle preferencji. Dostosuj ją do oczekiwanej gęstości koktajlu. Z podanych składników otrzymasz porcję dla 1-2 osób.

   Żółte smoothie:   

  • zielona herbata – 1 szklanka
  • ananas lub brzoskwinie – 2 szklanki
  • miód – 1 łyżeczka
  • sok z cytryny – 1 łyżeczka

Przygotowanie :

Zaparzamy zieloną herbatę i odstawiamy do wystudzenia. Ananas lub brzoskwinię kroimy i umieszczamy w wysokim naczyniu. Dolewamy herbatę. Doprawiamy miodem i sokiem z cytryny. Blendujemy na gładką masę i przelewamy do szklanki.

Smacznego!

Na podstawie artykułów z czasopism: „Zdrowy Lifestyle”, „Sport bez ograniczeń” oraz przepisy z książki Kuchnia Lidla)

Opracowała: Małgorzata Chudzicka


ZDROWOTNIK

Dzień dobry, dzisiaj kolejna krzyżówka z hasłem. Jej rozwiązanie  wskaże na kolejny super produkt o cudownych właściwościach dla naszego zdrowia. Gdy ją rozwiążesz, sprawdź, co takiego, oprócz smaku, możemy mu zawdzięczać.

  1. Aromatyczne cytrusy
  2. Zupa z buraków
  3. Należy do nich np. pszenica i żyto
  4. Jego energia jest niezbędna dla życia na Ziemi
  5. Płynna przyprawa o charakterystycznym ostrym zapachu i kwaśnym smaku
  6. Inaczej problem ze zdrowiem
  7. Są nimi np. jabłka i gruszki
  8. Roślina odwracająca głowę do słońca, lubiana za pyszne pestki
  9. Główny składnik mizerii
  10. Zielone warzywo o dużej zawartości żelaza i witamin (nielubiane przez dzieci)
  11. Troszczy się o ludzkie zdrowie
  12. Główną częścią tego warzywa jest róża, która składa się z mocno zbitych mniejszych różyczek osadzonych na bardzo krótkiej łodydze

Hasło: ………………………………………………………………………………………………………………………..

Zalety: ……………………………………………………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………………………………………………………………

Powodzenia! Czekam na rozwiązania. Jolanta Ryś


Światowy Dzień HIV i AIDS

Światowy Dzień AIDS lub Światowy Dzień Walki z AIDS (ang. World AIDS Day) to święto obchodzone corocznie 1 grudnia z inicjatywy Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) od 1988 roku. Zgromadzenie Ogólne ONZ wyraziło swoją troskę w związku ze skalą pandemii, podkreślając znaczenie obchodów tego dnia w swojej rezolucji 43/15 z 1988 roku.

W tym dniu na całym świecie, w tym i Polski, odbywają się m.in. konferencje, happeningi oraz akcje edukacyjne dotyczące profilaktyki HIV/AIDS. Krajowe Centrum ds. AIDS (Polska) w ramach Światowego Dnia Walki z AIDS od 2001 roku prowadzi kampanie multimedialne. Hasła tych kampanii znajdują się w tabeli poniżej.

Do akcji włączyły się również liczne media. W wielu telewizjach nadawany jest tzw. „Staying Alive” – zbiór reportaży o tematyce HIV/AIDS mających na celu uświadomienie zagrożenia i wszczepienie słuchaczom intuicji ostrożności. Zapalane są również znicze i świece symbolizujące pamięć o ofiarach HIV/AIDS. Uczestnicy na znak solidarności z chorymi przywdziewają Czerwoną wstążkę.

Nieodłącznym elementem obchodów Światowego Dnia AIDS jest czerwona kokardka – symbol solidarności z osobami żyjącymi z HIV, chorymi na AIDS oraz ich bliskimi. Obecność Kokardki w sferze publicznej przypomina, że osoby żyjące z HIV są pełnoprawnymi członkami społeczeństwa i powinny mieć możliwość życia i pracy w swoim środowisku, pamiętając równocześnie o obowiązku ochrony innych przed zakażeniem.

Ograniczanie rozprzestrzeniania się HIV/AIDS jest w Polsce, jak i na całym świecie, jednym z priorytetowych zagadnień zdrowia publicznego. Wprowadzenie leczenia antyretrowirusowego (ARV) spowodowało spadek liczby zachorowań na AIDS oraz spadek śmiertelności z powodu AIDS w krajach rozwiniętych.

Ujednolicone i zintegrowane leczenie ARV dla wszystkich regionów Polski prowadzone jest od 2001 roku w ramach programu polityki zdrowotnej Ministra Zdrowia pn.: „Leczenie antyretrowirusowe osób żyjących z wirusem HIV w Polsce”. Program jest zgodny z zaleceniami i zobowiązaniami międzynarodowymi podjętymi na szczeblu globalnym i regionalnym. Przez te lata w Polsce udało się zorganizować modelowy system opieki nad pacjentami zakażonymi HIV i chorymi na AIDS, który w wielu krajach wskazywany jest jako wzór.

W tym czasie, dzięki zastosowaniu nowych leków, zmieniło się oblicze choroby, która ze śmiertelnej stała się przewlekłą. Zmienił się również profil osób, które się zakażają. Już nie mówi się o szczególnych grupach które zakażają się HIV lecz o zachowaniach ryzykownych, narażających na to zakażenie. A to znaczy, że każda osoba podejmująca takie ryzyko może się zakazić.

Na świecie żyje blisko 37 mln osób zakażonych wirusem HIV. Po trzydziestu latach od wykrycia w Polsce pierwszego zakażenia szacuje się, że nawet 35 tys. osób żyje z wirusem HIV, a prawie co druga o tym nie wie i może nieświadomie zakażać. Światowemu Dniu AIDS towarzyszą różne hasła, takie jak:

  • Nasze Życia, Nasz Świat – Zadbajmy o siebie wzajemnie,
  • Jeden Świat. Jedna Nadzieja,
  • Słuchaj, Ucz, Żyj!,
  • Nie daj szansy AIDS! Bądź odpowiedzialna,
  • HIV nie wybiera. Ty możesz,
  • Porozmawiaj o AIDS. Przeszłość bywa groźna,
  • Stop AIDS. Dotrzymaj Obietnicy,
  • W życiu jak w tańcu, każdy krok ma znaczenie,
  • Wróć bez HIV,
  • Daj szansę swojemu dziecku, nie daj szansy AIDS.

Co warto wiedzieć o HIV i AIDS? Wirus HIV to ludzki wirus niedoboru odporności, ludzki wirus upośledzenia odporności, (z ang. human immunodeficiency virus). To patogen z rodzaju lentiwirusów, z rodziny retrowirusów. Wywołuje AIDS.

Materiałem zakaźnym jest krew, nasienie, wydzielina pochwy, wydzielina odbytnicy, mleko i nieutrwalone tkanki. Wirus, po dostaniu się do organizmu, mnoży się i niszczy układ odpornościowy. W rezultacie ten z czasem przestaje chronić.

HIV przenosi się trzema drogami:

  • przez kontakty seksualne,
  • podczas ciąży, porodu lub karmienia piersią z zakażonej HIV matki na jej dziecko,
  • przez krew, gdy zakażona krew dostanie się na skórę, która jest uszkodzona, na błonę śluzową lub zostanie wstrzyknięta podczas używania wspólnych igieł i strzykawek.

Zakażenie HIV nie daje charakterystycznych objawów. To dlatego należy wykonywać testy diagnostyczne. Osoba, która nie wie, że żyje z HIV, nie tylko może zachorować na AIDS, ale i zakażać innych. Testy wykonywane są w Punktach Konsultacyjno-Diagnostycznych, gdzie można je zrobić bezpłatnie i anonimowo, a także w wybranych przychodniach, szpitalach i laboratoriach. Według danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny od wdrożenia badań w 1985 r. do 31 grudnia 2017 r. zakażenie HIV stwierdzono u 22 657 obywateli Polski i u osób innego obywatelstwa przebywających na terenie Polski. Wśród ogółu zarejestrowanych zakażonych było co najmniej 6347 zakażonych w związku z używaniem narkotyków, 1758 zakażonych poprzez kontakt heteroseksualny oraz 3451 poprzez kontakt seksualny pomiędzy mężczyznami. Ogółem odnotowano 3558 zachorowań na AIDS; 1382 chorych zmarło.

Obecnie zakażenie wirusem HIV nie powoduje natychmiastowego zagrożenia utraty życia. Dzięki leczeniu antyretrowirusowemu i szybkiemu wykryciu wirusa w organizmie można przeżyć długie lata, aż do naturalnej śmierci.

Źródło:
https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awiatowy_Dzie%C5%84_AIDS
https://www.mp.pl/pacjent/choroby-zakazne/aktualnosci/199782,1-grudnia-obchodzimy-swiatowy-dzien-aids
https://portal.abczdrowie.pl/swiatowy-dzien-aids

Magdalena Czechowicz


27-11-2020

Metody skutecznego uczenia się

Jeśli chcesz poprawić szybkość nauki i zapamiętywania, nie szukaj rewolucyjnych metod. Zamiast tego skup się na szczegółach. To czym piszesz, na co patrzysz i ile dokładnie odpoczywasz ma gigantyczne znaczenie. Zobacz na co koniecznie musisz zwrócić uwagę.

Zapamiętywanie to podstawa nauki i sprawnego działania praktycznie w każdym obszarze. Nieważne czy chodzi o przygotowania do wielkiego egzaminu, czy zapamiętanie własnego numeru PESEL – im więcej zostaje w Twojej głowie, tym lepiej.

Są różne sposoby nauki

Mimo, że nie ma drogi na skróty, a każdy ma trochę inne predyspozycje, istnieje kilka łatwych technik, które warto poznać. To nie są jakieś magiczne sztuczki, czy rewolucyjne podejście. Pewnie większość z tych rzeczy stosujesz od dawna, ale… sekret tkwi w szczegółach. Jak za chwilę się przekonasz, nawet kilka sekund ma znaczenie.

Opowiem teraz o ośmiu sposobach nauki, które nie tylko pomogą zapamiętywać szybciej, ale także sprawią, że informacje pozostaną w głowie na dłużej. Czyli nauka będzie efektywna. Nie są to rzeczy wyssane z palca, opieram się na badaniach i wynikach różnych eksperymentów naukowych.

Jak się uczyć się rzeczy trudnych?

Informacje, które wydają się łatwe do zapamiętania często najszybciej wylatują z głowy, dlaczego? Załóżmy, że koleżanka podaje Ci swój adres, a jej numer domu to 15A/15. Stwierdzasz, że bardzo łatwo to zapamiętasz i… przestajesz się starać. Zamiast powtórzyć kilka razy dla utrwalenia, uznajesz, że to za duży banał żeby się wysilać. Trafiasz później na wskazaną ulicę i za nic w świecie nie możesz przypomnieć sobie jaki numer podawała znajoma. Pamiętasz tylko, że to było coś łatwego…

Oczywiście mniej skomplikowane informacje znacznie szybciej utrwalają się w pamięci, jednak nadal musimy włożyć trochę wysiłku w ich zapamiętanie. Bez kilku powtórzeń i wyraźnej intencji nauczenia się czegoś na pamięć, nawet najprostsze rzeczy wylecą nam z głowy.No ale właśnie, jaki wysiłek będzie wystarczający?

Jak się uczyć powtarzając?

Grupie osób pokazano 26 krótkich scenek nagranych na wideo. Połowa uczestników badania po każdym z filmów miała przez 40 sekund powtarzać w dowolny sposób to, co właśnie obejrzała. Mogli odtwarzać sceny jeszcze raz w głowie, na głos, zapisywać. Po dwóch tygodniach różnice w efektach były drastyczne. Te osoby, które po prostu oglądały filmy, nie zapamiętały praktycznie niczego. Jeśli jednak ktoś powtarzał informacje przynajmniej przez 40 sekund, nawet po dwóch tygodniach był w stanie podać wiele detali. Oczywiście dotyczy to nie tylko filmów. Ta prosta metoda działa także na przykład w przypadku książek, czy wykładów. Już 40 sekund krótkiej powtórki wystarczy, żeby zapamiętać znacznie więcej.

Inny eksperyment, przeprowadzony przez Harvard Business School, pokazał, że ci pracownicy, którzy na koniec każdego dnia robili szybkie podsumowanie i wyciągali wnioski z ostatnich kilku godzin, osiągali efekty wyższe o prawie 23%. Powtarzanie to podstawa zapamiętywania i nauki. Jak zrobić to najbardziej skutecznie?

Powtarzaj na głos innym

Kiedy opowiesz innej osobie o tym, czego się właśnie nauczyłeś, wyraźnie zwiększasz swoje szanse na to, że uda ci się zapamiętać te informacje na dłużej. Badania pokazują, że ta zasada działa nawet wtedy, kiedy twój rozmówca wcale cię nie słucha. Profesor Wiktor Boucher, który zajmował się tym zjawiskiem, w jednym z eksperymentów poprosił różne grupy uczestników o zapamiętanie kilku wyrazów. W zależności od grupy, narzucał inny sposób nauki – część badanych miała powtarzać wyrazy w głowie, innych proszono o wymawianie na głos, a trzeciej grupie polecono opowiadać innym osobom. Właśnie ta ostatnia grupa osiągnęła najlepsze wyniki w późniejszych testach pamięciowych.

Badania udowodniły skuteczność tej metody także w przypadku zupełnie zmyślonych, nieistniejących wyrazów, co pokazuje, że opowiadanie innym pomaga w nauce praktycznie każdego tematu. Dzieje się tak dlatego, że mózg angażuje dodatkowe zmysły (mowa), ale też przetwarza, analizuje i układa informacje po to, żeby jak najlepiej je zakomunikować. To właśnie ten dodatkowy wysiłek ułatwia zapamiętywanie.

Jak się uczyć, robiąc notatki?

Ale przecież nie zawsze mamy pod ręką kogoś, komu możemy zacząć swobodnie opowiadać, albo po prostu w danej sytuacji byłoby to co najmniej dziwne. Nie będziemy przecież szeptali koleżance na ucho wszystkiego co właśnie opowiada nauczyciel w trakcie wykładu. Wtedy, zamiast jedynie słuchać, koniecznie warto robić notatki. To niby banalny wniosek, ale także tutaj kryje się kilka detali na które warto zwrócić uwagę.

Jak robić notatki?

Po pierwsze nie warto notować na komputerze. Badania udowodniły, że te osoby, które notują odręcznie lepiej zapamiętują materiał. Dlaczego? Pisząc na komputerze jesteśmy w stanie notować znacznie szybciej i to paradoksalnie działa na naszą niekorzyść. Przez to wysokie tempo notujemy dosłownie wszystko co słyszymy. Notowanie odręczne nie daje nam takiego komfortu. Jesteśmy zmuszeni do parafrazowania i błyskawicznego analizowania materiału po to, żeby wybrać z niego te najważniejsze elementy. Dzięki temu bardziej świadomie „obrabiamy” informacje, które do nas docierają.

Po drugie, kiedy notujemy odręcznie, nie bójmy się przy okazji szkicować i bazgrolić na marginesach. Ten z pozoru niepotrzebny dodatek poprawia efekty nauki. Profesor Jackie Andrade z Uniwersytetu Plymouth poprosiła 40 osób o odsłuchanie nudnej wiadomości dotyczącej zbliżającego się przyjęcia. Uczestnicy mieli zanotować spośród pojawiających się imion te osoby, które są zaproszone na imprezę. Twórcy eksperymentu zadbali o to, żeby badani byli mocno znudzeni. Wcześniej zasypali ich mało wymagającymi zadaniami, nagranie było bardzo długie, a ton głosu lektora monotonny. Po zakończeniu badania uczestnikom zabrano notatki i niespodziewanie poproszono ich o wypisanie z pamięci imion, które wypisali na kartkach. Te osoby, które w trakcie słuchania szkicowały, zapamiętały ich średnio o 30% więcej. Wszystko dlatego, że nawet najprostsze gryzmolenie pozwala utrzymać wystarczający poziom skupienia. Twoja uwaga wciąż jest skoncentrowana na kartce i nie uciekasz myślami na tyle daleko, żeby zajmowały Cię inne tematy.

Po trzecie, znajdź i wypracuj swój własny, sprawdzony system notowania. Znajdź swój system notowania.

Chcesz uczyć się efektywniej? Rób przerwy!

Pamięć nie lubi pośpiechu. Jeśli chcesz zapamiętać materiał, który jest obszerny i wymagający, koniecznie musisz podzielić go na części i pomiędzy każdą z nich zrobić krótką przerwę. Informacje powinny mieć czas żeby się utrwalić. Jeśli w błyskawicznym tempie wrzucasz do głowy setki danych, to niewiele z nich ma szansę zostać tam na dłużej.

Jak długie powinny być przerwy w nauce?

Nie trzeba wiele. W jednym z eksperymentów uczestnicy, którzy po przeczytaniu tekstu zrobili 10 minutową przerwę, po tygodniu pamiętali z niego tyle samo, co osoby, które przeczytały tę samą historię zaledwie kwadrans wcześniej!

Natura pomaga zapamiętywać

Skoro przerwy mają znaczenie, to może połączyć to z krótkim spacerem? Pytanie tylko, czy na naszą pamięć ma wpływ to, gdzie pójdziemy? Naukowcy z Uniwersytetu Michigan pokazali uczestnikom eksperymentu zestawy przypadkowych liczb i poprosili o ich zapamiętanie. Następnie podzielili badanych na dwie grupy. Jedną wysłali na spacer do parku, a drugą wzdłuż ruchliwej ulicy. Po powrocie z tej krótkiej przerwy, osoby wędrujące wśród drzew i zieleni pamiętały o 20% więcej od koleżanek i kolegów chodzących wzdłuż drogi. Późniejsze badania pokazały, że kluczowy jest tutaj sam widok natury, a nie faktyczne przebywanie w jej otoczeniu. Pamięć wspomagał ładny krajobraz za oknem, a nawet obrazy i zdjęcia. Może ta klasyczna tapeta z Windowsa nie jest wcale taka zła?

Aktywność fizyczna też wpływa na pamięć

Wysiłek fizyczny pomaga w tak wielu aspektach, że nie jest zaskoczeniem jego pozytywny wpływ także na pamięć. Okazuje się jednak, że również tutaj szczegóły mają znaczenie. W jednym z badań uczestników podzielono na trzy grupy: pierwsza ćwiczyła zaraz po nauce, druga 4 godziny po, a trzecia wcale. W późniejszych testach pamięciowych najlepiej wypadły osoby, które między poznawaniem nowego materiału, a treningiem miały 4 godziny przerwy. Wysiłek fizyczny zaraz po nauce nie miał żadnego wpływu na zdolność do zapamiętywania.

Rada dodatkowa: pracuj nad zdolnością koncentracji

Coraz trudniej jest Ci się skupić na jednym zadaniu i oprzeć się pokusie ciągłego zerkania do telefonu? To efekt zalewu informacji oraz powszechnego uzależnienia od.. mediów społecznościowych. Wiele badań pokazuje, że sposób w jaki je konsumujemy, wpływa na wiele aspektów, w tym trwale zmienia nasz mózg. Mamy mniejszą zdolność do koncentracji, a pobudzenie, które wywołuje kolejne powiadomienie czy niebieskie światło ekranów błyskawicznie opada.

Podsumowanie: Co zrobić, żeby skupić się na nauce i uczyć efektywnie?

Przede wszystkim musisz na to spojrzeć jak na proces, swoisty trening umysłu. Tak, zdolność koncentracji można wypracować. Od czego zacząć?

  • Rozpocznij pracę lub naukę od zaplanowania swoich przerw na… rozpraszanie. Jak to zastosować w odniesieniu do skutecznej nauki? Swój czas podziel na bloki, wpisz czas na zajrzenie do maili, mediów społecznościowych i innych rozpraszaczy. To pozwoli Ci utrzymać dyscyplinę, bez efektu całkowitego odcięcia. W czasie poświęconym na naukę, wyłącz wszystkie powiadomienia, najlepiej odłóż telefon poza zasięg Twojego wzroku. Ułatw sobie życie i decyzje, korzystając z narzędzi do kontroli czasu.
  • Wypracuj sobie stały rytm pracy lub nauki, podejdź do tego jak do nawyku, który musisz w sobie wypracować.
  • Naucz się odpoczywać i popracuj nad jakością snu. Przed snem postaraj się podsumować dzień, spisz to, co udało Ci się zrobić i wpisz na listę niedokończone zadania. Zrezygnuj też z telefonu bezpośrednio przed snem lub skorzystaj z nocnego trybu podświetlania ekranu.

Żródło:
https://klosinski.net/8-sprawdzonych-sposobow-na-szybsza-nauke-i-lepsze-zapamietywanie/

Magdalena Czechowicz


24-11-2020

ZDROWOTNIK

Dzień dobry.

Dzisiejszy wpis to krzyżówka  której rozwiązanie dotyczy jednego z naszych hitów (tzw. super food) sprzyjających zdrowiu.

Rozwiąż krzyżówkę i odczytaj hasło wyróżnione żółtym kolorem. Następnie poszukaj Informacji, jakie właściwości ma to warzywo, a zwłaszcza jego zielona część.

  1. Główny składnik ketchupu (zawiera witaminy C, H, K).
  2. Robi się z nich np. frytki i placki (zawierają witaminy C, H, PP).
  3. Miejsce, w którym sprzedaje się leki i środki opatrunkowe.
  4. Należy ją przeczytać przed zażyciem leku.
  5. Produkt, w którym występują kwasy omega 3 i omega 6, poprawiające pamięć i koncentrację.
  6. Warzywo do płaczu (zawiera witaminy A, B, C).
  7. Podobna do poziomki ale większa i rośnie w ogrodzie (ma dużo witaminy C).
  8. Choroba spowodowana niedoborem witaminy D.
  9. Zielona część pietruszki.
  10. Niezbędna do życia.

Prawidłowe odpowiedzi prześlijcie do mnie na Teamsie. Do rozlosowania 3 wielokolorowe długopisy.

Powodzenia! Jolanta Ryś


19-11-2020

Światowy Dzień bez papierosa i Światowy Dzień rzucania palenia

Światowy Dzień bez Papierosa, z  angielskiego  „World No Tobacco Day”  to święto obchodzone 31 maja. Światowy Został on ustanowiony przez WHO w 1987 roku ze względu na rosnącą liczbę osób uzależnionych i pacjentów ze schorzeniami wywoływanymi przez palenie papierosów.

Światowa Organizacja Zdrowia ustanowiła dzień 7 kwietnia Światowym Dniem bez Papierosa w 1987 roku (rezolucja WHA40.38). Rok później rezolucją WHA42.19 przeniosła święto na 31 maja. Święto stanowi okazję do zwrócenia uwagi całego świata na powszechność nałogu palenia papierosów i jego negatywne skutki zdrowotne. Dzień ma równie zachęcić do 24 godzinnego okresu abstynencji od wszystkich form konsumpcji tytoniu na całym świecie.

W trzeci czwartek listopada obchodzony jest również Światowy Dzień Rzucania Palenia, z inicjatywy amerykańskiego dziennikarza Lynna Smitha. Dziennikarz w 1974 roku zaapelował do czytelników swojej gazety, by przez jeden dzień powstrzymali się od palenia papierosów. Efekt był zaskakujący – aż 150 tysięcy ludzi próbowało przez jedną dobę wytrzymać bez tej używki. W następnych latach akcja objęła swoim zasięgiem wszystkie stany i większość palaczy. Zachęcone powodzeniem akcji Amerykańskie Towarzystwo Walki z Rakiem uznało trzeci czwartek listopada (tydzień przed obchodzonym w Stanach Zjednoczonych Dniem Dziękczynienia) za Dzień Rzucania Palenia.

Akcja przyjęła się w wielu krajach na świecie, w tym w Polsce, gdzie od 1991 roku organizowana jest przez warszawskie Centrum Onkologii i Fundację Promocja Zdrowia. Według Fundacji, przez ostatnich kilkanaście lat ponad 3 milionom Polaków udało się zerwać z nałogiem. Według danych WHO, co roku z powodu palenia papierosów i narażenia na oddziaływanie dymu tytoniowego umiera niemal 6 milionów osób (jeden zgon co sześć sekund). 63% zgonów jest spowodowanych przez choroby niezakaźne, których jednym z głównych czynników ryzyka jest palenie papierosów (niechlubne pierwsze miejsce należy do nadciśnienia tętniczego). Palenie tytoniu zabiło około 100 milionów ludzi w XX wieku, o ile nie będziemy działać, może zabić do miliarda ludzkich istnień w tym stuleciu.

W Polsce, co roku 70 000 mieszkańców umiera z powodu palenia tytoniu, a kolejne 8000 zgonów jest spowodowanych biernym paleniem. Jak dowiodły liczne badania, istnieje związek przyczynowo-skutkowy między opisywanym nałogiem a rozwojem rozmaitych chorób. Palacze częściej zapadają na: nowotwory jamy ustnej, gardła, krtani, płuc oraz innych narządów, choroby układu krążenia, udary, choroby układu oddechowego (np. przewlekłą obturacyjną chorobę płuc), chorobę Crohna, osteoporozę, chorobę Alzheimera, a także nowotwory szyjki macicy, trzustki i nerki.

Źródło:
http://www.pis.lodz.pl/page/467,Swiatowy-dzien-bez-papierosa-i-Swiatowy-dzien-rzucania-palenia.html

Magdalena Czechowicz


17-11-2020

Co to jest odporność?

Odporność to słowo, które w czasie pandemii słyszymy i czytamy codziennie. Warto się dowiedzieć albo przypomnieć sobie, co ono oznacza. Warto też wiedzieć, jak dbać o swoją odporność, a nawet ją wzmocnić.

W Wikipedii przeczytamy: odporność to zestaw wszystkich mechanizmów biorących udział w wytworzeniu odpowiedzi odpornościowej. W znaczeniu bardziej ogólnym oznacza zdolność do czynnej i biernej ochrony organizmu przed patogenami. Badaniem odporności zajmuje się immunologia.

Patogeny to różne czynniki wywołujące choroby ludzi, zwierząt i roślin (tak, one też chorują!). Szczególnie niebezpieczne są patogeny żywe, czyli bakterie, wirusy, grzyby i robaki pasożytnicze.

Organizm broni się przed patogenami. Główną rolę odgrywają tu skóra i błony śluzowe, tworząc naturalne bariery ochronne. Ważne jest więc, aby dbać o ciągłość skóry, czyli np. nie obgryzać ani nie skubać skórek przy paznokciach, a rany, nawet małe ranki (np. zadrapania po pazurkach ukochanego kota), dezynfekować i leczyć. Organizm człowieka sam produkuje bakteriobójcze składniki wydzielin, na przykład lizozym w łzach, kwas solny w żołądku czy kwas mlekowy w pocie.

Jeżeli patogen wniknie do organizmu, zaczyna działać aktywna (czynna) część odporności, za którą odpowiada głównie układ immunologiczny. Zapewnia on zdolność organizmu do rozpoznawania elementów należących do własnego, jak i obcego organizmu, oraz eliminowanie tych ostatnich.

Jeśli odporności czynna działa, to mogą wystąpić:

  • gwałtowne reakcje oczyszczające drogi oddechowe i pokarmowe, m.in. kaszel, kichanie, wymioty, biegunka,
  • podwyższona temperatura ciała i przyspieszony metabolizm,
  • fagocytoza, czyli sprzątanie na poziomie komórkowym, polegające na pochłanianiu patogenów, fragmentów martwych komórek oraz drobnych cząsteczek przez wyspecjalizowane komórki, zwane fagocytami; dzięki niej komórki mogą pozbywać się niepotrzebnych bądź niebezpiecznych elementów.

Za odporność czynną zwaną swoistą odpowiedzialne są wytwarzane przez organizm we krwi:

  • limfocyty B, które w wyniku kontaktu z antygenem ulegają aktywacji i przekształceniu w plazmocyty,
  • przeciwciała, czyli inaczej immunoglobuliny, które mają zdolność do swoistego wiązania się z antygenem,
  • limfocyty T, które dojrzewają w grasicy, gdzie nabywają zdolności do odporności immunologicznej.

Dla jasności: Limfocyty to rodzaj krwinek białych. Grasica to narząd limfatyczny umiejscowiony w klatce piersiowej, tuż za mostkiem. To właśnie tam dojrzewają limfocyty T. Grasica rośnie od urodzenia do 2-3 roku życia, kiedy to osiąga największą masę (30-40 gramów), a następnie, pod wpływem hormonów płciowych pojawiających się w krwiobiegu w okresie dojrzewania, stopniowo zanika. Właściwe funkcjonowanie grasicy w dzieciństwie warunkuje prawidłowy rozwój układu immunologicznego, co przekłada się na wykształcenie mechanizmów koniecznych do zwalczania infekcji.

Jest jeszcze odporność swoista bierna. Polega na posiadaniu limfocytów B i T oraz przeciwciał, pochodzących spoza organizmu. W odporności swoistej biernej naturalnej źródłem tych czynników obronnych jest krew matki, przekazująca je dziecku przez łożysko, natomiast w odporności swoistej biernej sztucznej ich źródłem jest podana surowica lub szczepienia profilaktyczne.

Obniżona odporność jest przyczyną wzrostu częstości zachorowań oraz nietypowego, cięższego przebiegu wielu infekcji. Może to mieć miejsce w sezonach zwiększonej podatności na infekcje górnych dróg oddechowych, kiedy organizm jest szczególnie narażony na działanie chorobotwórczych drobnoustrojów.

O szczepionkach – wkrótce!

Trzeba dbać o naturalną ogólną odporność, nie tylko teraz w czasie pandemii. Tym bardziej, że … to dosyć proste!

Naukowcy zalecają takie proste sposoby na wzmacnianie odporności:

  • sen i wypoczynek,
  • rezygnacja z używek,
  • hartowanie organizmu,
  • aktywność fizyczna (przede wszystkim na świeżym powietrzu),
  • właściwa  dieta, w tym jedzenie kiszonek (o kiszonkach za tydzień),
  • spożywanie czosnku i ziół,
  • o ile lekarz zaleci – stosowanie suplementów diety.

Zainteresowanym polecam artykuł z ciekawymi filmikami:

https://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/uklad-odpornosciowy/odpornosc-dziewiec-sposobow-na-wzmocnienie-odpornosci-organizmu-aa-XM32-BdyQ-e6u6.html

Zachęcam do obejrzenia filmu z serii „Było sobie życie”

Życzę zdrowia i dobrej odporności, Agnieszka Gulanowska



11-11-2020

Jak aktywności fizycznej wpływa na gospodarkę hormonalną?

Ćwiczenia lekkie, umiarkowane czy intensywne aktywują działanie hormonów w Naszym organizmie.  Hormony to różnego rodzaju substancje produkowane przez układ dokrewny. Współdziałają one z układem nerwowym  i są odpowiedzialne za to jak się zachowujemy, co czujemy i jak myślimy. Hormony odgrywają ważną rolę w naszych organizmach ze względu na to, że zapewniają nam możliwość wzrostu i rozwoju fizycznego. Przysadka mózgowa  odpowiedzialna jest za produkcję hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży.

W czasie wysiłku fizycznego, nasze cała zaczynają produkcję całego zestawu substancji chemicznych i neurochemicznych. Celem jest zatrzymanie stresu, który towarzyszy nam przez całe nasze życie.

Nasze organizmy w trakcie ćwiczeń dostosowują metabolizm i pracę układu oddechowego oraz krążeniowego – wpływa to zarówno na krążenie krwi jak i na całe ciało. Układ nerwowy i endokrynologiczny koordynują te zmiany za każdym razem gdy ćwiczymy. Dzięki temu nasze organizmy regenerują się po wysiłku. Istnieją ćwiczenia regulujące poziom hormonów co wpływa na nasze funkcjonowanie do końca danego dnia i w okresie późniejszym. Hormony również wpływają na to jakie mięśnie regenerują się po wysiłku.

Każdy człowiek jeśli jest aktywny to hormony w jego ciele pełnią następujące funkcje: regulują temperaturę ciała, wzmacniają mięśnie, wpływają na nastrój i samopoczucie, stymulują  metabolizm w celu spalania tłuszcz.

Poprzez aktywność możemy stymulować hormony np. :

  • Hormon wzrostu – zwiększa masę mięśni, kości i ilość kolagenu. Odgrywa on również kluczową rolę w metabolizmie tłuszczu. Po  około 25 minutach ćwiczeń jego produkcja zaczyna się w przysadce mózgowej.  Następnie zwiększa się w zależności od długości i intensywności ćwiczeń.
  • Endorfiny – kiedy ćwiczymy regularnie i intensywnie, co najmniej 3 razy w tygodniu po 60 minut, nasze ciała produkują endorfiny, czyli tak zwane hormony szczęścia. Według badań endorfiny poprawiają samopoczucie i zmniejszają odczuwanie cierpienia emocjonalnego.

Podsumowując wszystkie ćwiczenia fizyczne – niezależnie od tego czy są lekkie, umiarkowane, czy może intensywne – to ćwiczenia regulujące poziom hormonów pod warunkiem, że trwają one odpowiednio długo i są regularnie powtarzane. Samą intensywność możesz natomiast dobrać do swoich upodobań i możliwości  tak, aby czerpać korzyści z ruchu. Pamiętać by nie przeciążać organizmu i prawidłowo oddychać!
(Na podstawie artykułów  z czasopisma Krok do Zdrowia )

 Malgorzata Chudzicka


10-11-2020

 

Ubiór adekwatny do pogody

 

Nie jest rzeczą nową , że ubiór powinien być dobrany odpowiednio do pogody, to znaczy tak, by organizm nie przegrzewał się i nie pocił podczas wysokich temperatur (na zewnątrz i wewnątrz pomieszczeń), ale także by nie został wyziębiony podczas temperatur niskich.

Zbyt ciepłe ubranie powoduje pocenie a  spocony organizm narażony na wiatr czy deszcz jest bardziej narażony na wszelkie infekcje.

 

Przegrzanie może być gorsze od uczucia lekkiego chłodu. Od jesieni do wiosny warto więc ubierać się „na cebulkę”, czyli jak ?

Ubranie „na cebulkę” to po prostu nałożenie 2-3 cieńszych warstw zamiast jednej grubej. Można wtedy swobodnie regulować ciepłotę dla naszego ciała : jeśli będzie nam zbyt ciepło, to zawsze możemy zdjąć jedną warstwę, jeśli uznamy, że jednak jest nam zbyt zimno, to możemy ją założyć ponownie. Ponadto  2-3 warstwy cieńszego ubrania grzeją lepiej niż jedna warstwa gruba. Dlaczego ? Ponieważ powietrze które znajduje się między nimi jest dodatkową warstwą izolującą.

Dlaczego w chłodne dni  niezbędna jest czapka?

Po pierwsze wkładanie czapki w chłodne dni chroni nasz organizm przed wychłodzeniem. Nie nosząc jej narażamy się na różne infekcje: katar, bóle zatok, bóle głowy czy gardła. Czapka chroni głowę przed wiatrem czy wilgocią, które w dużej mierze wpływają na odczuwanie ciepła.

Po drugie głowa to pod wieloma względami wyjątkowa część ciała. Mieści się w niej nie tylko mózg, ale także praktycznie wszystkie narządy zmysłów: wzroku, węchu, słuchu, smaku i dotyku. Jako że błędnik mieści się w uchu wewnętrznym,  do tej listy dodać możemy też zmysł równowagi. W porównaniu z pozostałymi częściami ciała skóra głowy niemal wcale nie posiada tkanki podskórnej, czyli izolacyjnej warstwy tkanki tłuszczowej. Dlatego to właśnie włosy, czapka oraz powietrze gromadzące się między materiałem a włosami lub włosami a skórą pełnią ważną funkcję, a mianowicie stanowią dodatkową izolację. Nie noszenie czapki w chłodne dni powoduje, ze  mózg i narządy zmysłów stają się praktycznie niezabezpieczone przed niską temperaturą.

Po trzecie naczynia w skórze głowy nie reagują tak sprawnie na niską temperaturę, jak naczynia krwionośne np. w skórze dłoni .

A po czwarte zimno osłabia cebulki włosów, przyczyniając się do ich wypadania. Sprawia też, że włosy stają się bardziej kruche, łamliwe i podatne na uszkodzenia. Włosy, których nie chronimy przed zimnem, wiatrem, nagłymi wahaniami temperatury, tracą blask, elastyczność i ładny wygląd.  mróz osłabia cebulki włosów . Wahania temperatury (mróz na zewnątrz, ciepłe i suche powietrze wewnątrz) powodują, że praca gruczołów łojowych skóry głowy zostaje zaburzona. Zwiększa się wytwarzanie łoju przez gruczoły, co powoduje, że włosy szybciej się przetłuszczają.

Co warto zapamiętać?

1. Zawsze dobieraj ubrania tak, aby były, jak najlepiej dopasowane do pogody (temperatury) oraz Twojej aktywności!

2. Pamiętaj, że przegrzanie (zwłaszcza kiedy na zewnątrz jest zimno) jest gorsze niż uczucie lekkiego chłodu! Zimą nie dopuszczaj do spocenia lub przemoczenia ubrania

3. Ubranie dobrze dopasowane do pogody pomaga organizmowi w utrzymaniu stałej temperatury. Źle dobrane obciąża mechanizmy regulacji cieplnej i utrudnia utrzymanie prawidłowej temperatury (przegrzania lub nadmiernego oziębienia).

4. Od jesieni do wiosny postaw na ubieranie się „na cebulkę”. 2-3 cieńsze warstwy grzeją lepiej niż jedna gruba, a dodatkowo pomogą Ci uniknąć niebezpiecznego przegrzania.

5. Noszenie czapki zimą jest obowiązkowe! Nie ze względu na modę, ale z powodu dbania o zdrowie i włosy. Pamiętaj też o innych ważnych elementach zimowego stroju jak: szalik, ciepłe rękawiczki, kurtka najlepiej z kapturem, ciepłe i odporne na wodę buty oraz ciepła bielizna i skarpety!

6. Wchodząc do ogrzewanego pomieszczenia, zdejmij czapkę, szalik i rękawiczki oraz rozepnij kurtkę.

7. Latem postaw na ubrania przewiewne, w jasnych kolorach i uszyte z naturalnych materiałów, które pozwolą skórze oddychać. W upalne dni obowiązkowym elementem stroju powinno być także nakrycie głowy w jasnym kolorze oraz okulary przeciwsłoneczne.

A w listopadzie trzymajmy się ciepło! Pozdrawiam Was!

Jolanta Ryś

 Źródło : https://superflavon.eu/odpowiednie-ubranie-do-pogody


Czym jest patriotyzm? 

Patriotyzm objawia się w życiu codziennym – w podchodzeniu do dbałości o swoje otoczenie (zarówno w sensie lokalnym jak miasto jak i szerszym – jak Polska) i pielęgnacji polskich wartości kulturowych oraz utrwalaniu jak i tworzeniu polskiego dziedzictwa kulturowego. To również  troska o dobro ludzi wokół czy też tworzenie projektów i programów, które w jakimś drobnym elemencie pomagają Polakom i Polsce, czy też promują polskie wartości na świecie. A oto refleksje polskich artystów…

Adam Wesołowski, kompozytor,
dyrektor Międzynarodowego Festiwalu
im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego oraz Filharmonii Śląskiej

Patriotyzm łączy się dla mnie z chrześcijaństwem, z życiem opartym na chrześcijańskim systemie wartości. Być może wzięło się to stąd, że pochodzę z Częstochowy, mieszkam niedaleko Jasnej Góry i byłem tam świadkiem wielu niezwykłych wydarzeń. Pamiętam pielgrzymki Jana Pawła II do Polski. Pamiętam też stan wojenny i czasy Solidarności – wiara łączyła się wówczas ze sprzeciwem wobec ówczesnej władzy, z antykomunizmem. Nie sądzę jednak, żeby moja twórczość kompozytorska miała podłoże patriotyczne. Komponuję głównie utwory sakralne, a Missa pro Patria – napisana 20 lat temu na 80-lecie odzyskania niepodległości przez Polskę i tegoroczne Te Deum Polonia – skomponowane z okazji 100 rocznicy tego wydarzenia, to raczej wyjątki w mojej twórczości.
Nie uważam też, żeby patriotyzm w sensie ogólnym nierozerwalnie wiązał się z wiarą katolicką – taki jest mój patriotyzm, lecz patriotą może także być ateista, choć on miłość do ojczyzny będzie pewnie rozumiał zupełnie inaczej. Uważam jednak, że patriotyzm – nie kusząc się o definicję tego pojęcia – jest obowiązkiem każdego Polaka

Paweł Łukaszewski, kompozytor, dyrygent, pedagog

Ojczyzna(Patria), to wielki zbiorowy obowiązek – ale coś nam to nie wychodzi…

Włodek Pawlik, jazzman, kompozytor

Wyjazd z Polski uzmysłowił mi znaczenie słowa „ojczyzna”, a tęsknota za krajem, rodziną i znajomymi nadały mu nowego wymiaru. Mimo, że mam teraz podwójne obywatelstwo, czuję się przede wszystkim Polką i nie odcinam się od swojej polskości, a wręcz przeciwnie celebruję ją.

Patriotyzm dla mnie to przede wszystkim kultywowanie moich polskich korzeni w różnych formach działalności artystycznej jak i pielęgnowanie języka oraz tradycji w życiu rodzinnym. Jest to również angażowanie się w działalność społeczną, która przyczynia się do poprawy sytuacji w kraju i promowania Polski na świecie.
Promowanie kultury polskiej było dla mnie zawsze ważne, a teraz, gdy większość czasu spędzam poza krajem, prezentowanie polskiej muzyki nabrało dodatkowego znaczenia. Jestem też często proszona o przygotowanie programu z muzyką polskich kompozytorów dla melomanów między innymi z Kanady i USA. Od polskiego pianisty oczekuje się tu przede wszystkim wzorcowych wykonań muzyki Chopina, ale również jest duże zapotrzebowanie na kompozytorów muzyki współczesnej. Miałam przyjemność wykonywać między innymi utwory takich kompozytorów jak Penderecki, Górecki, Panufnik, Lutosławski. Cieszy mnie, gdy po koncercie słyszę komentarze, na przykład od kompozytorki kanadyjskiej Isabelle Panneton, że utwory Grażyny Bacewicz bardzo ją zaciekawiły i że bardzo dziękuje za przedstawienie jej twórczości. Ponadto zawsze szukam ciekawych, rzadziej wykonywanych kompozycji pokazując bogactwo i różnorodność polskiej muzyki.

Katarzyna Musiał, pianistka

Pytanie o patriotyzm jest w dzisiejszych czasach pytaniem niezwykle trudnym, bowiem niektóre kręgi społeczne i polityczne zawłaszczyły sobie miano do nakreślenia jednoznacznego wizerunku polskiego patrioty. Patriotyzm dla mnie to kwestia miłości do ludzi – współbraci, tolerancja i wyrozumiałość. Tylko szanując rodaków mogę czuć się dobrze wśród swojej społeczności, działać dla jej dobra, sławić jej kulturę i tradycję.
Czuję się patriotą, choć moja wizja patriotyzmu znacznie odbiega od powszechnie przyjętego wzoru. Jestem przede wszystkim obywatelem świata, później europejczykiem, następnie Polakiem, a obecnie także gdańszczaninem.

Patriotyzm to szacunek dla historii, umiłowanie ziemi, którą zawsze nosi się w sercu. Pomoc w rozwoju kraju, który ukształtował moją osobowość, edukowanie nowych pokoleń czym wbrew pozorom może być patriotyzm. Kochać swój kraj to także być dumnym w dobrym tego słowa znaczeniu. Dumnym z postępu, rozwoju społeczeństwa, dumnym z polskiej kultury, muzyki… Dla artysty patriotyzm to dzielenie się polską kulturą w świecie.

Maciej Zakrzewski, organista, kompozytor, pedagog

Źródło:
https://prestoportal.pl/czym-jest-patriotyzm-w-czasach-wolnosci-odpowiadaja-artysci

Magdalena Czechowicz


05-11-2020

Gniew i złość można pokonać!

Gniew to ważna informacja, o tym, że twoje granice zostały naruszone lub przekroczone.Mówi się, że złość piękności szkodzi. Ale też, że sieje spustoszenie w relacjach. A gdyby tak spojrzeć na złość jak na nauczycielkę? Zobaczyć, co ci chce powiedzieć o tobie samej. Może powinniście zmienić swoje oczekiwania, czasem odpuścić?

Złość może mieć różne oblicza – od lekkiego rozdrażnienia, większej lub mniejszej irytacji, aż do rozsadzającej od środka wściekłości, nad którą trudno zapanować. To, co jednego zaledwie zirytuje, u kogoś innego może obudzić dzikie zwierzę. Jedno jest pewne – złość to ogromna energia. Może być destrukcyjna zarówno dla nas, jak i dla otoczenia, ale odpowiednio rozminowana jest w stanie przynieść spokój, ukojenie i rozwój osobisty. Od czego zacząć? Od obalenia kilku mitów na jej temat.

(Fot. I Stock)

Anatomia gniewu

To nieprawda, że złość jest negatywną, destrukcyjną emocją. Gniew to ważna informacja. O tym, że twoje granice (wartości, poczucie bezpieczeństwa itd.) zostały naruszone lub przekroczone. To świetnie, że odczuwasz złość, w ten sposób nabierasz większej świadomości tego, na co się nie zgadzasz, co cię boli. Sęk w tym, by nie pozwolić przerodzić się złości w agresję, także tę skierowaną przeciwko sobie.

Choć złość to emocja, możemy do niej podejść w racjonalny sposób. Zamiast mówić: „To przez ciebie tak się złoszczę, nic nie mogę na to poradzić”, pomyśl, że zwykle nie mamy wpływu na okoliczności zewnętrzne, które budzą nasz sprzeciw lub gniew (przykra uwaga od przełożonego, krzywdzące słowa przyjaciółki, niesprawiedliwe potraktowanie), ale już na ich interpretację i swoje zachowanie – tak. Dlatego tak ważne jest zrozumienie mechanizmu złości. Najczęściej kryją się za nią zranione uczucia, zawód, strach, poczucie krzywdy czy utrata bezpieczeństwa. Wiedząc to, możesz zacząć lepiej sobie radzić z własnymi i cudzymi wybuchami gniewu.

To prawda, że im mniej stabilni emocjonalnie jesteśmy, tym łatwiej nas zdenerwować, wciągnąć w konflikt, zranić. To w pewnym sensie spuścizna po dzieciństwie. Jeśli twoje potrzeby często nie były zaspokajane, miałaś też poczucie, że nie wolno ci się gniewać, by nie zasmucać rodziców – nikt nie nauczył cię, jak radzić sobie z trudnymi emocjami.

Złości nie warto, a wręcz nie warto tłumić. Lepsza metodą jest nastawienie się na to, co chce nam powiedzieć. Bo to ty musisz sobie poradzić z własną złością, nie inni. Spróbuj ją potraktować jak nauczycielkę.

Gdy ogarnie cię złość, nie kieruj jej przeciw innym ani przeciw sobie, tylko zastosuj którąś z podanych niżej – aktywizujących ciało lub wyciszających umysł – technik:

Działaj!

  • Wyjdź, jeśli możesz, na zewnątrz i rusz przed siebie szybkim marszem lub biegiem, aż się uspokoisz. Ruch znakomicie pozwala zużytkować gromadzącą się energię, a wysiłek fizyczny wyzwala endorfiny – poprawią twój nastrój, a dzięki temu, że minie trochę czasu od zdarzenia, które cię zdenerwowało, łatwiej ci będzie spojrzeć na sytuację z dystansem.
  • Podrzyj na strzępy grubą gazetę, możesz też uformować z niej kulki i rzucać nimi w drzwi lub ścianę.
  • Jeśli potrzebujesz się wyżyć, użyj poduszek, którymi możesz bez szkody uderzać w duże przedmioty, np. kanapę czy szafę.
  • Jeśli tylko warunki ci na to pozwalają, włącz na cały regulator (lub w słuchawkach) rytmiczną muzykę, np. bębnową, perkusyjną albo symfoniczną, i tańcz do niej lub głośno śpiewaj.
  • Odkurz całe mieszkanie lub umyj okna (w złości naprawdę dobrze się sprząta, na dodatek będziesz miała czyste mieszkanie).
  • Krzycz, tup, płacz.

Nie działaj!

  • Usiądź wygodnie i oddychaj, najlepiej przez nos. Weź 10 pogłębionych przeponowych oddechów, z wdechem wizualizuj sobie, że pobierasz dobrą energię, z wydechem – że wydalasz tę złą.
  • Obserwuj złość – nic nie rób, „stań obok” i przyglądaj się swoim emocjom – analizuj, jakie mały natężenie, jak zmieniały ci rysy twarzy, gdzie znajduje się napięcie w ciele – po chwili zauważysz, że twoja energia podąża za uwagą, czyli angażuje się proces obserwacji. Jak twierdzi duchowy nauczyciel Osho, truciznę można przemienić w słodycz. Jak to się robi? Nie robiąc nic! „Potrzebujesz jedynie cierpliwości. Gdy przyjdzie złość, usiądź w milczeniu i obserwuj ją. Nie bądź jej przeciwny, nie opowiadaj się po jej stronie. Nie współdziałaj z nią, nie tłum jej. Bądź cierpliwy, po prostu zobacz, co się dzieje… niech narasta. Czekaj” – zaleca Osho.

 

 

Wizualizuj!

  • lecisz samolotem, wznosisz się coraz wyżej i wyżej, a powód twojego zdenerwowania robi się coraz mniejszy,
  • zdarzenie, które cię wyprowadziło z równowagi, jest niczym patyk na wodzie, przesuwa się powoli wraz z nurtem rzeki i znika po chwili z pola widzenia,
  • złość jest zamknięta w wieży, a ty musisz przeznaczyć całą energię na znalezienie drogi i dotarcie na górę.

W tych wszystkich wizualizacjach chodzi o to, by oddalić się na chwilę od powodu złości i później, już na spokojnie, przeanalizować sytuację i rozwiązać ją pokojowo. Równie skuteczny może okazać się sposób bohaterki „Przeminęło z wiatrem” – Scarlett O’Hara mówiła sobie zawsze: „Pomyślę o tym jutro”.

Ustanów w swoim domu wyspę spokoju – od ciebie zależy, co się na niej znajdzie – stwórz ją w myślach choćby teraz, by w dowolnym momencie, w razie potrzeby, przenieść się tam wirtualnie. To może być wyspa z ciepłym piaskiem, widokiem na morze, miarowym szumem fal, huśtawką na drzewie lub po prostu twoja własna łazienka z wanną wypełnioną ciepłą wodą i relaksującą muzyką w tle. Po kąpieli zastosuj automasaż pachnącym balsamem. Otul się miękkim kocem. Rób to, co przemawia do twoich zmysłów. Rozluźnione ciało da spokój także myślom.

Powyższe metody to sposoby na to, by uspokoić emocje tu i teraz. Nie rozwiązują jednak problemu pojawiania się złości. Potrzebne jest do tego poznanie jej źródeł i przeformułowanie własnych przekonań.

Źródło:
Czasopismo „Zwierciadło”
Magdalena Czechowicz


04-11-2020

JAKIE ĆWICZENIA MOGĄ WYKONYWAĆ OSOBY Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ?

Choć niepełnosprawność kojarzona jest przede wszystkim z poruszaniem się na wózku, ma ona znacznie więcej postaci. Niepełnosprawne są także osoby z niedowładem, niewidome i niedowidzące. A także głuche i niedosłyszące oraz z problemami układu nerwowego. Zdecydowana większość niepełnosprawnych powinna uprawiać różne formy aktywności fizycznej. Oczywiście pod warunkiem, że będzie to aktywność dostosowana do indywidualnych możliwości, a gdy to konieczne (np. w przypadku osób niewidomych), wykonywana z odpowiednią dawką ostrożności.

SPRAWNI NIEPEŁNOSPRAWNI – DLACZEGO SPORT MA ZNACZENIE?

Aktywność fizyczna służy nie tylko rozwijaniu mięśni i poprawie kondycji fizycznej, ale zapewnia także systematyczny kontakt z innymi ludźmi, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania każdego człowieka.

Istnieją trzy rodzaje aktywności fizycznej istotnej dla rehabilitacji osób z niepełnosprawnością:

  • Ćwiczenia rehabilitacyjne, ściśle ukierunkowane na dysfunkcję, np. nauka chodzenia dla osoby po ciężkim wypadku lub trening przywracający sprawność ręki czy dłoni.
  • Ćwiczenia rekreacyjne, czyli aktywność uprawiana przede wszystkim w celu utrzymania i rozwoju sprawności funkcjonalnej.
  • Sport wyczynowy – parasport, w którym rozmaite dyscypliny mogą być przez niepełnosprawnych uprawiane wyczynowo w celu uzyskania jak najlepszych wyników.

RODZAJE SPORTÓW DLA OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ

Osoby z niepełnosprawnością mogą uprawiać szereg dyscyplin sportowych, których mnogość wynika między innymi ze zróżnicowania dysfunkcji.

Wyróżniamy grupę osób z porażeniem mózgowym, z uszkodzeniami narządu ruchu, z paraplegią (paraliżem poprzecznym), po amputacjach kończyn, z niedowładem wzroku lub słuchu. Powszechnie znane dyscypliny sportowe mogą być uprawiane przez osoby z poszczególnych grup, o ile dysfunkcja całkowicie tego nie wyklucza. Na przykład osoby niewidome i niedowidzące mogą grać w odpowiednik piłki ręcznej, posługując się specjalną piłką z otworami i dzwoneczkami. Osoby po amputacjach kończyn mogą grać w piłkę nożną. Zawodnicy z pola (po amputacji jednej nogi) poruszają się przy pomocy kul łokciowych, a bramkarzami są osoby pozbawione jednej ręki.

Niepełnosprawni grają też m.in. w siatkówkę (na siedząco), koszykówkę na wózkach, uprawiają tenis stołowy, kolarstwo, łucznictwo, rozmaite dyscypliny lekkoatletyczne, tenis na wózkach, wioślarstwo, żeglarstwo, kajakarstwo, szermierkę, strzelectwo, podnoszenie ciężarów, wyścigi na wózkach, a także grają w badmintona.

CZY SIŁOWNIA TO DOBRE MIEJSCE DLA OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ?

Osoby niepełnosprawne mogą korzystać z wielu urządzeń do ćwiczeń dostępnych na siłowniach. Niekiedy mogą potrzebować pomocy np. w przygotowaniu sztangi. Jej podnoszenie, o ile nie wymaga asekuracji ze względów bezpieczeństwa, mogą już wykonywać samodzielnie. Podobnie jest z ćwiczeniami na stepie i stepperze oraz bieżni dla osób z uszkodzeniami wzroku i słuchu. Ludzie po amputacjach mogą wykonywać najrozmaitsze ćwiczenia kończyn, mięśni pośladków i kręgosłupa. Osoby jeżdżące na wózku wykorzystują ćwiczenia siłowe, by wzmocnić mięśnie rąk. Sile ręce ułatwiają pokonywanie dłuższych dystansów i pozwalają bez trudu przesiadać się z wózka i na wózek.

Ogólnorozwojowe ćwiczenia na siłowni są również dobrym rozwiązaniem dla osób niepełnosprawnych, uprawiających konkretną dyscyplinę sportu. Ogólny wzrost sprawności fizycznej, towarzyszący specjalizacji w danej dyscyplinie, prowadzi zawsze do poprawy wyników.

Systematyczne ćwiczenia pozwalają również zwiększyć wiarę we własne siły, dodają optymizmu i budują przekonanie o zdolności pokonywania przeszkód wynikających z fizycznych ograniczeń.

Przed pierwszym treningiem w większości nowoczesnych klubów i siłowni, drogą telefoniczną lub mailową można uzyskać informację o możliwościach oferowanych osobom niepełnosprawnym z konkretną dysfunkcją. Na miejscu warto natomiast skorzystać z pomocy trenera, który pomoże dobrać odpowiedni program ćwiczeń.

Mateusz Kireńczuk


03-11-2020

 

Jak ogarnąć wiele spraw i zyskać mnóstwo czasu – dla nastolatków

Dzisiaj zaproponuję Wam pomysły  autorów Davida Allena i Mika Williamsa, którzy napisali książkę Jak ogarnąć wiele spraw i zyskać mnóstwo czasu – dla nastolatków

Autorzy ci uważają, że dla nastolatków  bardzo istotną rzeczą jest być przygotowanym do wyzwań dorosłego życia, które już, już za chwilę ich zaskoczy.

To nie takie oczywiste (jak uważają niektórzy), że każdemu należy się wszystko o czym tylko zamarzy, nieraz słyszycie „Masz potencjał” –  ale… talent , to nie wszystko !

Ważne jest zastanowienie się:

Co dokładnie zrobić ?

Jak to zrobić?

– Czy ktoś może nam w tym pomóc ?

– Czy mamy teraz dostęp do czegoś lub kogoś co może nam pomóc ?

– Co lub kto może być przeszkodą w realizacji?

 

Panowie Allen i Williams sugerują trwałe wykształcenie pewnych ważnych umiejętności:

Po pierwsze : robienie list, czyli REJESTROWANIE, to podobno nawyk geniuszy. Listy rzeczy do zrobienia odciążają głowę (która służy do wymyślania a nie gromadzenia danych (słowa Einsteina ;)i dają poczucie kontroli nad sprawami. Takie listy mogą być zapisane w telefonie, do którego warto codziennie zaglądać. Rano, żeby sprawdzić co jest do zrobienia, wieczorem – co udało się zrobić a czego nie i dlaczego?

Po drugie : ZAMYKANIE SPRAW – jeśli jest coś do zrobienia, to należy to zrobić do końca. Zamknąć sprawę (zadanie) i już o nim nie myśleć – nie stresować się nim.

Po trzecie : NIE ODWALANIE SPRAW – jak coś robić to solidnie, najlepiej jak potrafimy.

“Robisz albo nie robisz – nie ma prób”.(Yoda)

Po czwarte : NIE ODKŁADANIE SPRAW, KTÓRE I TAK TRZEBA BĘDZIE WYKONAĆ – na później , na ostatni moment. Ze zdrowotnego punktu widzenia stres, który sobie w ten sposób  fundujemy może prowadzić do wielu poważnych chorób (nawet choroby nowotworowej).

Zatem zapał i jego pokłady, które nosimy w sobie powinien zostać ukierunkowany na cel – najpierw ANALIZA : co chcę osiągnąć (np. cel najbliższy: najlepsza pozycja w klasie, stypendium za dobre wyniki w nauce, nagroda wakacyjna) i jakie metody w tym celu stosuję,  czy moje obecne działania prowadzą tam gdzie chcę się znaleźć?

 Proponuję : Przeczytaj jeszcze raz ten tekst. Zastanów się czy masz już jakieś swoje plany? Czy wiesz jak zabrać się do ich realizacji? Zapisz ten cel i sposoby w jaki chcesz go osiągnąć, wracaj do sugerowanych umiejętności : robienia list, zamykania spraw, nie „odwalania” spraw, nie odkładania zadań na później.

Powodzenia!
Jolanta Ryś

(Na podstawie artykułu „Sztuka ogarniania „ Ewy Nowak, z czasopisma Sens, nr 10, 2020r.„Jak ogarnąć wiele spraw i zyskać mnóstwo czasu – dla nastolatków”, David Allen i Mike Williams)


Tolerancja to jest to!

 

Z inicjatywy Konferencji Generalnej UNESCO w  1993 roku Zgromadzenie Ogólne NZ postanowiło, że rok 1995 będzie obchodzony jako Międzynarodowy Roku Tolerancji. 16 listopada 1995 r. państwa członkowskie UNESCO przyjęły Deklarację na Temat Zasad Tolerancji oraz Plan Działań po zakończeniu obchodów Roku. Od 1996 roku na podstawie rezolucji Zgromadzenia Ogólnego NZ obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Tolerancji (16 listopada).

Historia ukazuje jak dużo trzeba było czasu, ile wysiłku, by zaczęto mówić o prawach człowieka, pokazuje nam również wiele przykładów łamania tych praw. Historia ludzkości to wojny i miliony zabitych w walkach. Przemoc rodzi przemoc.

Idea pokoju, bezpieczeństwa i współpracy międzynarodowej towarzyszyła Organizacji Narodów Zjednoczonych od początku jej istnienia i została zapisana w Karcie Narodów Zjednoczonych w 1945 roku. ONZ wzywa, by ludzkość oparła swe działania na takich powszechnych wartościach jak: poszanowanie życia, wolności, sprawiedliwości, solidarności, tolerancji, praw człowieka oraz równouprawnienie kobiet i mężczyzn.

Tolerancja jest wartością moralną. Jest częścią ‘kultury pokoju’, a pokój nie jest zadaniem jedynie dla rządów czy organizacji międzynarodowych. Tworzenie ‘kultury pokoju’, bycie tolerancyjnym wymaga zaangażowania każdego z  nas. Bez tolerancji nie ma kultury pokoju, a świat cierpi z powodu przemocy i wojen.

Tolerancja to sposób w  jaki myślimy, wartość jaką wyznajemy, sposób postępowania i traktowania innych oraz rola jaką pełnimy w społeczeństwie. Tolerancja jest umiejętnością współżycia w rodzinie, w społeczeństwie i między narodami – współżycia bez konfliktów, bez przemocy, bez walk i wojen.

Tolerancji należy się nauczyć, tak samo jak umiejętności przekształcania konfliktów we współpracę. Kultura pokoju, tolerancja, poszanowanie ludzkiego życia, prawa człowieka – te zagadnienia powinny być uczone w szkołach, przestrzegane w pracy oraz w każdej sytuacji w codziennym życiu. Tolerancja wyklucza obojętność. Jest to wzajemne zrozumienie i szacunek dla innych, przyznanie, że różnorodność jest dobrem i nie trzeba jej się bać.

Tolerancja, solidarność międzyludzka są częścią demokracji. Tolerancja wyklucza agresję, wrogość, zabijanie, walkę. Być tolerancyjnym oznacza wykazywać zrozumienie dla kogoś, kto jest inny. Przecież “inny” nie oznacza “gorszy”. Tolerancja wytwarza poczucie solidarności międzyludzkiej i międzykulturowej, jednoczy ludzi, łączy się ze sprawiedliwością i bezpieczeństwem.

Bez tolerancji mogą powstać mury dzielące świat, a ludzi postrzegany jako ‘my’ i ‘oni’. W kategorii ‘oni’ mogą znaleźć się całe narody, grupy mniejszościowe, etniczne i religijne.

ONZ promuje tolerancję na wielu polach. Tolerancja jest częścią procesu pokojowego, zapobiegania konfliktom, dotyczy praw człowieka, dialogu międzykulturowego. ONZ promuje dialog między cywilizacjami oraz dialog międzykulturowy, zwalcza nietolerancję i ekstremizm.

16 listopada 1995 r. państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) przyjęły Deklarację Na Temat Zasad Tolerancji (Declaration of Principles on Tolerance). Podkreśla ona potrzebę poszanowania różnorodności kulturowej, różnych form ekspresji i różnych stylów życia. Ludzie są różni i tylko tolerancja może zapewnić istnienie różnorodnych społeczności na świecie.

Przeciwnością tolerancji są przemoc, dyskryminacja, marginalizacja. Trzeba zwalczać działania, które prowadzą do zastraszania i wykluczania innych. Edukacja na rzecz tolerancji powinna rozwijać umiejętność samodzielnego i krytycznego myślenia oraz dokonywania niezależnych ocen i sądów.

Religie, języki, kultury i pochodzenie etniczne nie mogą być pretekstem do wywoływania konfliktów. Są one skarbem, które wzbogacają ludzkość.

Jak zwalczać nietolerancję?

W dzisiejszych czasach tolerancja jest zagrożoną wartością. Od zakończenia ‘zimnej wojny’ na świecie systematycznie wzrasta liczba konfliktów społecznych, religijnych i kulturowych. Wiele z nich przerodziło się w wojny, podczas których łamane były prawa człowieka i zbyt wiele osób straciło życie. Byliśmy świadkami konfliktu na Bałkanach, napadów rasistowskich w Europie, poczynań jednostek i grup przekonanych o swojej wyższości, ludobójstwa w Rwandzie i działań ekstremistów religijnych.

Co łączy to wszystko? Czy istnieje związek między stosowaniem przemocy wobec pisarzy, dziennikarzy i artystów w jednym kraju, a dyskryminacją ludności rdzennej w innym kraju?

Tym łącznikiem jest nietolerancja. Niestety, zjawisko to przybiera na sile na całym świecie i jest odpowiedzialne za masowe zabijanie ludzi.

ONZ podkreśla – nietolerancja jest głównym zagrożeniem dla demokracji, pokoju i bezpieczeństwa na świecie. To właśnie nietolerancja doprowadziła do wojen, leży u podstaw prześladowań religijnych i gwałtownych konfrontacji ideologicznych.

Walka z nietolerancją wymaga:

  • odpowiedniego ustawodawstwa opartego na prawach człowieka, zakazującego przemocy wynikającej z nienawiści, zwalczającego dyskryminację i pokrewne formy nietolerancji;
  • edukacji – nietolerancja jest wynikiem ignorancji, niewiedzy, stereotypów i strachu przed nieznanym. Nietolerancja jest ściśle związana z wybujałym poczuciem własnej wartości, wartości własnego narodu czy religii, z nadmierną pychą i dumą osobistą;
  • dostępu do informacji – nietolerancja jest najgroźniejsza, gdy jest wykorzystywania do spełniania politycznych i terytorialnych ambicji poszczególnych osób i grup. Ludzie podżegający do nienawiści posługują się fałszywymi argumentami, manipulują informacją i danymi statystycznymi, wprowadzając tym samym opinię publiczną w błąd. By przeciwdziałać, należy wprowadzać wolne media i pluralizm medialny. Filmy ukazujące przemoc uczą nietolerancji i przekonują, że przemoc jest najskuteczniejszą drogą osiągania swoich zamierzeń;
  • świadomości jednostek – nietolerancja to stereotypy, stygmatyzowanie, obrażanie i ubliżanie, dowcipy dyskryminujące innych. Nietolerancja rodzi nietolerancję. Istnieje ścisły związek między nietolerancją jednostki a błędnym kołem niezgody, nieufności i przemocy w społeczeństwie. O nietolerancyjnym społeczeństwie mówimy wtedy, gdy duża liczba osób przejawia postawy charakterystyczne dla barku tolerancji.
  • lokalnych rozwiązań – coraz więcej osób zdaje sobie sprawę, że żyjemy w świecie globalnych problemów, których jest coraz więcej. Niewiele ludzi jednak wie, że rozwiązywanie tych problemów odbywa się na poziomie lokalnym, a nawet jednostki. Kiedy jesteśmy świadkiem eskalacji nietolerancji w naszym otoczeniu, nie możemy liczyć na to, że państwa i instytucje same rozwiążą problem. My też możemy przyczynić się do rozwiązania problemów. Jednostki nie są bezsilne. Możemy działać bez stosowania przemocy: organizować spotkania, by rozwiązać dany problem, działać w ramach sieci oddolnych, wykazać nasza solidarność z ofiarami przemocy i nietolerancji, dyskredytować propagandę nienawiści. Takie działania jednoczą tych, którzy chcą skończyć z nietolerancją, przemocą i nienawiścią.

Każdy powinien się zastanowić:

Czy jestem tolerancyjny?

Czy posługuję się stereotypami?

Czy odrzucam ludzi, którzy są inni niż ja?

Czy winię innych za moje problemy?

Żródło:
http://www.unesco.org/new/en/social-and-human-sciences/themes/human-rights/fight-against-discrimination/promoting-tolerance

Dokument opracowany przez Ośrodek Informacji ONZ w Warszawie, 16 listopada 2011 r.

Magdalena Czechowicz


27-10-2020

Koronawirus. Sport wraca do gry o nasze zdrowie!

Hasło „zostań w domu”, które obowiązywało nas przez ostatnie miesiące, pozwoliło unikać zarażania się koronawirusem ale często miało też swoje negatywne konsekwencje. Długotrwały brak aktywności fizycznej i sportu zawsze oznacza kłopoty ze zdrowiem, i to nie tylko w aspekcie fizycznym. Mimo wciąż istniejącego zagrożenia COVI-19, warto, a wręcz trzeba się ruszyć i dotyczy to praktycznie wszystkich grup społecznych i wiekowych. Trzeba zrobić to rozsądnie, z zachowaniem obowiązujących zasad bezpieczeństwa i świadomością własnych możliwości i ograniczeń. Świat wokół nas się zmienił, ale Twój organizm wciąż potrzebuje ruchu, bez którego przestaje prawidłowo funkcjonować. Niezależnie, czy to organizm dziecka, osoby młodej czy dorosłej, po miesiącach siedzenia na kanapie przed telewizorem czy komputerem, sport może uratować nam zdrowie i życie.

Koronawirus niszczy także zdrowych.

Wraz ze zniesieniem części pandemicznych obostrzeń zyskaliśmy szansę na to, by zadbać o siebie i naszych najbliższych także poprzez aktywność fizyczną i sport. Niezależnie, czy przed pandemią byliśmy sportowymi amatorami czy unikaliśmy sportu jak ognia, teraz jest czas by wprowadzić regularną aktywność fizyczną do naszego życia. Niekoniecznie musi to być ostry sportowy trening, czasem warto zacząć choćby od dłuższych spacerów, ostrożnego biegania czy prostych ćwiczeń we własnym domu. Ważne, żeby przypomnieć sobie, że ludzkie ciało jest stworzone do ruchu, a siedzący tryb życia bez aktywności fizycznej niszczy je i przyczynia się do rozwoju dziesiątek chorób i wad prowadzących w prostej linii na szpitalne łóżko. Czy to przesada i straszenie? Nie, to tylko łagodna wersja rzeczywistości, może być znacznie gorzej. Lista chorób, o które sami prosimy się, nie uprawiając żadnej formy aktywności fizycznej zajęłaby przynajmniej kilkadziesiąt stron, a wciąż trzeba by dopisywać kolejne aspekty, choćby dotyczące zdrowia psychicznego. Strach przed koronawirusem może sprawić, że umrzemy z zupełnie innej przyczyny, mówiąc wprost: w znacznej mierze na własne życzenie. Pozbawione sportowej aktywności dzieci nie będą się prawidłowo rozwijać, a organizmy dorosłych bez odpowiedniej dawki ruchu popsują się znacznie szybciej. Ludzie aktywni fizycznie cieszą się też wyższą odpornością co nie tylko pozwala chorować rzadziej, ale też w przypadku choroby – przejść ją łagodniej i szybciej powrócić do zdrowia Nie ma co się zastanawiać, trzeba się ruszyć albo powiedzieć sobie szczerze, że nie zależy nam na zdrowiu i życiu.

Pandemia czyli siedzimy, jemy i pijemy…

Patrząc na statystyki pochodzące ze słonecznej Italii, Włosi podczas pandemii przytyli średnio ponad dwa kilogramy. Możemy próbować tłumaczyć sobie, że my nie jemy tyle makaronów, a pizza nie jest naszym daniem narodowym, ale warto uświadomić sobie, że nasze schabowe, pierogi, kluski i inne golonki bez aktywności fizycznej wpędzą nas w kłopoty znacznie szybciej niż byśmy chcieli. Nadwaga, prowadząca w prostej linii do chorób choćby układu sercowo-naczyniowego, to jednak nie jedyne zagrożenie. Brak ruchu oznacz kłopoty z kręgosłupem, nieustanne siedzenie i leżenie przyprawi nas o bóle pleców. Równie niebezpieczne jest przyzwyczajenie swojego organizmu do braku wysiłku, który tak na prawdę utrzymuje go w możliwie dobrej sprawności i równowadze, także psychicznej. To właśnie psychologiczne dobrodziejstwa sportu, mogą być dziś lekarstwem na kłopoty i problemy, które nazbierały się w naszych głowach podczas pandemii. Satysfakcja płynąca z dobrze wykonanego wysiłku, hormony produkowane przez nasze organizmy podczas sportowej aktywności i w końcu, także interakcja społeczna i akceptacja samej / samego siebie i własnego ciała, to walory, których nie da się przecenić. Jeśli męczą Cię problemy ze snem, wysiłek fizyczny pomoże zasnąć w lepszym nastroju. Dobrym pomysłem może być joga, czy nawet prosty zestaw ćwiczeń ogólnorozwojowych. Trzeba się ruszyć, ale też trzeba to zrobić możliwie bezpiecznie dla siebie i swojego otoczenia.

Jak wygrać ze strachem i lenistwem?

Sport wraca do gry o nasze zdrowie i to nie tylko sport zawodowy. Dzieci znów mogą korzystać z rozmaitych zajęć sportowych i aktywności. Pomimo, że często dzieje się to na zmienionych zasadach, warto zadbać o ich prawidłowy rozwój i radość płynącą z ruchu na świeżym powietrzu. Co dobre dla dzieci, w tym przypadku będzie służyć także dorosłym, choć i tu możliwości i obowiązki rozsądnego człowieka, uległy sporym zmianom. Zamiast strachu przed siłownią, warto zaszczepić w sobie nawyk ćwiczeń we własnym domu, zamiast kolejnych godzin przed telewizorem, można znaleźć sobie bezpieczną trasę do biegania, spacerów czy nordic walking. Zamiast nałogowego zaglądania do lodówki, warto wejść na wagę albo spojrzeć w lustro i z podniesionym czołem ruszyć do walki o zdrowie.

Konieczność zachowania dystansu wobec innych, zdrowego rozsądku i ostrożności, wcale nie oznacza, że szeroko rozumiany sport stał się niemożliwy czy niebezpieczny. Po prostu zmieniają się nieco zasady. Tak samo, jak dzieje się to w pracy, sklepach, przestrzeni publicznej, czy w naszych domach, a przecież nie rezygnujemy z życia zawodowego, robienia zakupów czy kontaktów towarzyskich. Zmienia się tylko forma, bardziej dbamy o bezpieczeństwo, jesteśmy ostrożniejsi i (oby tak było) bardziej odpowiedzialni. Tak samo zróbmy z aktywnością fizyczną, dostosujmy ją do naszych możliwości, do warunków wokół naszego miejsca zamieszkania, do tego jak i gdzie możemy zadbać o zdrowie nie narażając nie tylko siebie, ale i innych. Niezależnie od tego gdzie mieszkasz i kiedy ostatnio sport gościł w Twoim życiu, warto stworzyć sobie swój własny plan na zdrowie, Twój organizm będzie Ci wdzięczny. Czy będą to ćwiczenia przed komputerem, najprostsza forma ruchu czyli bieganie, czy pot wylany na rowerze, choćby i tym stacjonarnym – każdy wysiłek, który nie przekroczy naszych możliwości będzie krokiem do zdrowia i zadowolenia z siebie. Jeśli nie wiesz jak to zrobić, do Twojej dyspozycji są trenerzy i lekarze medycyny sportu, dostępni także w formie e-wizyty czy teleporady. Jeśli naprawdę zależy Ci na zdrowiu swoim i swoich bliskich, czas strachu i lenistwa zostaw za sobą, każdy nowy dzień daje nowe możliwości i zarazem szansę na lepsze jutro. Od Ciebie zależy, co z tym zrobisz, pamiętaj jedynie, że zdrowie i życie masz tylko jedno.

 Autor: Piotr Chołdrych (dziennikarz sportowy)

Pozdrawiam Mateusz Kireńczuk


SZTUKA OGARNIANIA*

Podstawą naszego zdrowia jest nie tylko właściwe pożywienie i ruch. O naszej kondycji w dużej mierze decydują życiowe sukcesy. Jak je osiągać?

Jak zawsze należy zacząć od siebie.

Autor książki „7 nawyków skutecznego  nastolatka” Sean Covey wymienia kilka zasad  zarządzania sobą samym:

1. Człowiek sam odpowiada za swoje decyzje : nikt nie zrobi czegoś za ciebie.

2. Ważne jest zapisywanie celów i to jak je realizować bo to pozwala utrzymać życiowy cel. Te cele należy czytać od czasu do czasu, zapisywać – po tym poznamy, że coś się nam udało.

3. Na początku – najważniejsze – jeśli zaczniesz właśnie od tego, reszta „pójdzie sama”.

Wielkie kamienie zrzucamy z siebie na początku (np. wykonujemy zadania domowe, wkuwamy słówka, uczymy się do sprawdzianów) a piasek dnia codziennego (np. przeglądanie internetu) sypiemy potem. Sami zdziwicie się jak szybko wyprzedzicie rówieśników.

4. Mentalność obfitości. Są dwa sposoby myślenia: albo w kategoriach braku albo obfitości.

Brak to myślenie, że w życiu liczą się znajomości, że wygrany może być tylko jeden, ze nie warto się starać bo i tak ktoś będzie lepszy. Obfitość to myślenie, że w życiu jest wystarczającą dużo radości , miłości, pracy dla wszystkich, że warto się starać , choć nie zawsze musimy się ścigać i koniecznie wygrywać  traktując innych jak wrogów. Nie ma przymusu bycia najlepszym mamy po prostu kroczyć własną drogą.

5. Słuchanie jest ważniejsze niż mówienie. Dowiedziono, że spora ilość osób żyje lepiej niż inni tylko dlatego, ze w młodości nauczyła się słuchać. Należy uważnie słuchać, nie przerywać, nie zadawać denerwujących pytań. Przecież szanujemy lub lubimy bardziej tych  ludzi, którzy potrafią nas słuchać, prawda ?

6. Należy doceniać współdziałanie . Warto nauczyć się rezygnować z kontaktów z osobami, które nas osłabiają lub sprowadzają nas na manowce, przez które mamy kłopoty a wybierać kontakty z tymi, którzy potrafią nas wspierać i wydobywać z nas to co najlepsze.

7. Regenerowanie sił . Czy sposób w jaki spędzasz swój wolny czas dobrze wpływa na twoje zdrowie psychiczne i fizyczne? Czy jest to na przykład spacer, czytanie ciekawej książki, gotowanie dla przyjemności, słuchanie ulubionej muzyki, sport? Ta umiejętność właściwego regenerowania sił przekłada się na nasze zdrowie a to głównie decyduje o życiowych sukcesach.

Spróbuj zastanowić się nad tymi zasadami, a może pan Sean Covey ma rację ?

Jolanta Ryś

(Na podstawie artykułu „Sztuka ogarniania „ Ewy Nowak z czasopisma Sens, nr 10, 2020r.)
*Tytuł zapożyczony


Jak radzić sobie z izolacją i nauką zdalną?

Sytuacje będące skutkiem podjęcia przez władze środków ograniczających w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się choroby, na przykład kwarantanna, spowodowały zmianę sposobu, w jaki ludzie na co dzień funkcjonują, na dłuższy czas. Czas ten sam w sobie może być trudny i wywoływać negatywne myśli, uczucie lęku i niepokoju. Wiemy, że w niektórych krajach kwarantanna potrwa miesiąc, a nawet dłużej. Trudno powiedzieć, jaki to będzie okres i jak długo będą obowiązywały ograniczenia. Dlatego zadbanie o własne zdrowie fizyczne i psychiczne jest teraz ważniejsze niż kiedykolwiek wcześniej.

Korzystając z pomocy psychoonkologa, Fátimy Castaño, MPE opracowało pewne wskazówki, które pomogą Ci w możliwie jak najlepiej radzić sobie z izolacją i nauka zdalną.

1. Poświęć nieco czasu, aby zorganizować sobie wygodne i relaksujące środowisko. Dotyczy to nie tylko środowiska fizycznego, ale także otoczenia się rzeczami, które pomagają Ci się odstresować i zabawić, na przykład książkami, muzyką lub innymi środkami, które wypełnią czas i zajmą umysł.

2. Rutyna zawsze dobrze działa na zdrowie fizyczne i psychiczne. Utrzymanie w tym okresie względnie typowego schematu dnia lub wypracowanie go dla siebie może pomóc w zachowaniu zdrowia i dobrego samopoczucia. Należy pamiętać o uwzględnieniu w tej rutynie zdrowych nawyków, takich jak dieta, sen, aktywność fizyczna i czas wolny.

3. Wyskocz z piżamy! To, że jesteś w domu, nie oznacza, że nie możesz rozpoczynać dnia tak samo, jak przed kwarantanną. W ten sposób nie oddalisz się zanadto od swoich zwyczajowych nawyków i świata zewnętrznego, co może przyczynić się do poprawy Twojego samopoczucia i produktywności!

4. Jeśli w tym czasie pracujesz, uczysz się z domu i masz taką możliwość, postaraj się wyznaczyć odrębne miejsca do pracy i do spędzania czasu wolnego. Spróbuj zorganizować domowe biuro lub „domową szkołę”, w których znajdą się wszystkie niezbędne elementy wyposażenia, aby móc wykonywać swoją pracę w sposób możliwie zbliżony do tego, jak pracujesz w normalnych warunkach. „Strefę pracy” możesz zorganizować w osobnym pokoju lub w kącie swojego domu. Jeśli masz taką możliwość, postaraj się oddzielić strefę pracy od miejsca, w którym spędzasz czas wolny, aby mieć również przestrzeń, w której można się zrelaksować i odprężyć po dniu pracy.

5. Podczas kwarantanny możesz odczuwać samotność, dlatego ważne jest, aby mieć tego świadomość i nie dopuścić do rozwinięcia u siebie poczucia izolacji i odseparowania od normalnego życia i świata zewnętrznego. Choć bez wątpienia możliwość fizycznego przebywania w pobliżu przyjaciół, rodziny i ukochanych będzie ograniczona, istnieją inne sposoby utrzymywania kontaktu. Do pozostania w kontakcie z bliskimi można wykorzystać liczne możliwości technologiczne, takie jak wideorozmowy, rozmowy telefoniczne, pocztę elektroniczną, komunikatory i media społecznościowe. Praca z domu również może sprzyjać poczuciu izolacji, jeśli na co dzień pracujesz w biurze. Warto pomyśleć o zaplanowaniu regularnych rozmów telefonicznych lub wideokonferencji z zespołem, współpracownikami, szefem i innymi partnerami. W ten sposób nie tylko wszyscy będą na bieżąco poinformowani, ale także nie przestaną się czuć częścią Waszego środowiska pracy.

6. Momentami ilość informacji na temat epidemii koronawirusa, jaka dociera do nas poprzez wiadomości, media społecznościowe, komunikaty władz krajowych i lokalnych lub placówki medyczne, może być przytłaczająca, przez co trudno powstrzymać falę negatywnych myśli i emocji, takich jak lęk, niepokój czy rozpacz. W takiej sytuacji postaraj się ograniczyć ilość otrzymywanych informacji na temat epidemii. Być może warto ograniczyć korzystanie ze źródeł tych informacji, przykładowo poświęcając mniej czasu na przeglądanie mediów społecznościowych, oglądanie wiadomości lub czytanie o epidemii w sieci. Choć orientacja w bieżącej sytuacji jest bardzo ważna, należy unikać skupienia się na tym temacie do tego stopnia, że będzie to wpływać na życie codziennie i samopoczucie.

7. Na koniec, nie trać optymizmu! Badania pokazują, że osoby o pozytywnym nastawieniu odczuwają mniejszy niepokój, czują się zdrowsze na ciele i duszy oraz mają poczucie większej kontroli nad sobą i swoim otoczeniem. Postaraj się nie odtwarzać w głowie najgorszych scenariuszy i nie skupiać się na tym, co może pójść nie tak. To jedynie pogorszy Twoje samopoczucie. Skoncentruj się na tych wszystkich krokach, które w tym trudnym okresie pomogą Ci cieszyć się jak najlepszym zdrowiem.

Źródło:
https://www.mpeurope.org/covid-19/covid-19-national-information/jak-radzic-sobie-z-izolacja-wynikajaca-z-epidemii-covid-19/

Magdalena Czechowicz

Zmień rozmiar czcionki
Contrast